şeyhim gel gel ilahisi Hakkında Detaylar

Recep süslü şeyhim gel gel ilahisi dinle ilahi mp3 indir ilahi sözleri “Şeyhim Gel Gel” ilahisi; ölüm anını, kabir hayatını ve ahiret yolculuğunu etkileyici bir şekilde anlatan derin manalı tasavvufi ilahilerden biridir. İlahide insanın son nefeste yaşayacağı korku, çaresizlik ve manevi yardım arayışı anlatılırken; dünyanın geçici olduğu, gerçek hayatın ahiret olduğu vurgulanmaktadır. Özellikle “Gel, gel” sözleri, müridin şeyhinden manevi destek istemesini ve yalnız kalmama arzusunu ifade eder.

 

“Şeyhim Gel Gel” ilahisi, insanın ölüm anını, kabir hayatını ve ahiret korkusunu son derece etkileyici bir şekilde anlatan derin manalı tasavvufi eserlerden biridir. Bu ilahide dünya hayatının geçiciliği, insanın acziyeti ve Allah dostlarına duyulan manevi ihtiyaç çok güçlü bir şekilde işlenmiştir. Dinleyen kişinin kalbine hem bir korku hem de bir uyanış hissi bırakır. Özellikle “Gel, gel” nakaratı, müridin şeyhinden manevi yardım istemesini, yalnız kalmama arzusunu ve son nefeste imanı koruma duasını temsil eder.

İlahinin ilk bölümlerinde ölüm anı tasvir edilir. “Azrail geldi canıma” sözüyle insanın kaçamadığı hakikat hatırlatılır. Dünya meşgalesine dalan insanın aslında her an ölümle yüz yüze olduğu anlatılır. Ardından şeytanın son anda insanın imanını çalmak için uğraşacağı ifade edilir. Tasavvuf ehli, son nefesin en zor an olduğunu sık sık dile getirir. Çünkü insan hayatı boyunca ne yaşamışsa, son nefesinde onunla karşılaşacaktır. Bu nedenle ilahide “Şeyhim bakınsın halime” denmesi, mürşidin manevi himmetine duyulan ihtiyacı gösterir.

Recep süslü şeyhim gel gel ilahisi sözleri

Azrail geldi canıma,
Şeytan başladı çalıma,
Şeyhim bakınsın halime,
Gözüm yaşla doldu,
Gel, gel.

Son nefesi de alıyor,
Biri çenemi bağlıyor,
Çoluk, çocuğum ağlıyor,
Evim figan doldu,
Gel, gel.

Camide sela verdiler,
Uzaktakiler geldiler,
Yüzümü açıp gördüler,
Gözüm açık kaldı,
Gel, gel.

Can boğazımda duruyor,
Şeytan imanım çalıyor,
Dilim damağım kuruyor,
Şeytan kadeh sundu,
Gel, gel.

Elbisemi soyuyorlar,
Abdest verip yuyuyorlar,
Kefenime sarıyorlar,
Suyum sıcak oldu,
Gel gel.

Tabutuma koyuyorlar,
Musallaya varıyorlar,
Namazıma duruyorlar,
İlk saflarım doldu,
Gel, gel.

Helallığımı alıyorlar,
Tabutuma dalıyorlar,
Mezarıma varıyorlar,
Kefen çamur oldu,
Gel, gel.

Kabirime indirdiler,
Beytullah’a döndürdüler,
Işığımı söndürdüler,
Gözüm görmez oldu,
Gel, gel.

Hocam Fatiha okuyor,
Kabir bedenim sıkıyor,
Emdiğim sütler akıyor,
Durum vahim oldu,
Gel, gel.

Münker, Nekir geliyorlar,
Çetin soru soruyorlar,
Bilmeyince vuruyorlar,
Dilim dönmez oldu,
Gel, gel,
Dilim dönmez oldu,
Gel gel, gel.

Devam eden kıtalarda cenaze hazırlıkları çok gerçekçi bir şekilde anlatılır. Çoluk çocuğun ağlaması, çenenin bağlanması, kefene sarılma, tabuta konulma gibi sahneler dinleyene kendi ölümünü düşündürür. İnsan, yaşarken sahip olduğu her şeyi geride bırakacağını anlar. Makamın, malın, şöhretin ve dünyanın hiçbir fayda sağlamadığı; geriye yalnızca amel kaldığı çok güçlü bir şekilde hissettirilir. Özellikle “Kefen çamur oldu” ifadesi, insan bedeninin toprağa dönüşünü sade ama sarsıcı bir şekilde anlatır.

Kabir sahneleri ilahinin en etkileyici bölümlerindendir. Münker ve Nekir’in sorgusu, kabrin sıkması ve insanın cevap verememesi büyük bir korku atmosferi oluşturur. Burada verilmek istenen mesaj, insanın imanını sadece dilde değil kalpte de sağlamlaştırması gerektiğidir. Çünkü kabirde insanı kurtaracak olan samimi iman ve salih amellerdir. “Dilim dönmez oldu” sözü, gaflet içinde yaşayan insanın ahirette zor durumda kalabileceğine işaret eder.

Bu ilahinin tasavvufi yönü de oldukça kuvvetlidir. Şeyhe yapılan “Gel, gel” çağrısı aslında manevi rehberliğe duyulan ihtiyacı ifade eder. Tasavvufta mürşid, kişiyi Allah’a götüren yolda irşad eden bir rehber olarak görülür. Bu nedenle ilahide mürid, ölüm gibi en zor anda bile manevi desteği şeyhinden istemektedir. Ancak nihai yardımın Allah’tan olduğu gerçeği de tasavvufun temel anlayışıdır.

“Şeyhim Gel Gel” ilahisi sadece bir ölüm anlatısı değildir; aynı zamanda insanı tefekküre çağıran güçlü bir nasihattir. Dinleyen kişiye dünyanın geçici olduğunu, ölümün mutlaka geleceğini ve ahiret hazırlığının önemini hatırlatır. Özellikle tasavvuf meclislerinde ve zikir ortamlarında okunduğunda insanların kalbinde derin bir manevi etki bırakmasının sebebi de budur. Çünkü ilahi, insanın en büyük gerçeği olan ölümü yalın, samimi ve sarsıcı bir dille anlatmaktadır.